Shadow of Chernobyl heeft zeven eindes, en vijf daarvan kiest niet het verhaal maar een enkele functie in de scripts. Die kijkt naar drie dingen op volgorde: of Lukash en Voronin dood zijn, hoeveel geld je bij je draagt en wat je reputatie is. Daardoor krijgt een speler die gewoon naar de Wish Granter loopt bijna altijd hetzelfde slot, en denkt hij dat er niets anders bestaat. De twee echte eindes liggen achter een andere deur, en daar moet je eerst zien te komen.
Hieronder: wat er gecontroleerd wordt en in welke volgorde, hoe elk vals einde eruitziet, welke route naar het echte leidt en wat je moet afronden voor het punt van geen terugkeer. Spoilers over het slot volgen, dit is een ontleding en geen review.
Wat de Wish Granter echt controleert
De voorwaarden zitten in de functie sar_monolith_miracle in xr_effects.script. De checks lopen strikt van boven naar beneden, en de eerste die aanslaat sluit de zaak af: aan de rest komt de game niet toe.
- Beide leiders dood. Zijn Lukash en Voronin allebei gedood, dan krijg je het einde over heersen. Geld en reputatie worden dan helemaal niet gelezen.
- 50.000 op zak. De volgende check is geld. Precies vijftigduizend telt al mee.
- Reputatie 1000 of hoger. De bovenkant van de schaal, de band uitstekend.
- Reputatie min 1000 of lager. De onderkant, de band verschrikkelijk.
- Al het overige. De terugvaloptie, het einde over onsterfelijkheid. Daar hoef je niets voor te doen.
Hier zit een verschil dat van gids naar gids wordt overgenomen. De Engelse wiki schrijft dat geld alles overtroeft en dat je voor het heersers-einde onder de 50.000 moet zitten. In het script staat de check op twee dode leiders juist vooraan en verlaat de functie voordat de game ooit naar je geld kijkt. De Russische wiki komt wel overeen met het script. Nog een mythe van diezelfde pagina: dat het onsterfelijkheidseinde afhangt van het aantal verbruikte medkits en artefacten. Zo'n check bestaat niet.
En meteen de reden dat de meeste spelers alleen rijkdom of de verdwijnende Zone zagen. De game heeft een bekende reputatiebug waarbij die waarde uit zichzelf tussen de uitersten schommelt, los van wat je doet. Je slot werd dus vaak gekozen door een kapotte teller en niet door je speelstijl.
De vijf valse eindes
Alle vijf komen op dezelfde plek: de ruïne van reactor vier, zodra je bij de Wish Granter op gebruiken drukt. Daarna is de game voorbij, en een save laden is de enige weg terug.
- De wereld regeren. Strelok vraagt om macht, wordt opgetild, zijn ziel verdwijnt in de Monolith en het lege pak valt op de grond.
- Rijkdom. Hij vraagt om geld, er regenen bouten en moeren uit het plafond, hij ziet goud, en het dak komt op hem neer.
- De Zone verdwijnt. Hij opent zijn ogen in een groen veld, en die ogen zijn wit zonder iris. De Zone is weg omdat hij blind is.
- De mensheid vernietigen. Flitsen van kernexplosies, daarna staat hij in volstrekte duisternis. De Engelse regel is milder dan de Russische: daar gaat het over de mensheid beheersen, in het origineel over vernietigen.
- Onsterfelijkheid. De bekendste: Strelok verandert in een metalen standbeeld. Technisch gezien is de wens vervuld.
De route naar het echte slot
Het echte einde begint lang voor Pripyat, en je mist het gemakkelijk omdat niemand je vertelt dat je een decoder nodig hebt.
- Yantar. Schakel de psi-zender in Lab X-16 uit, pak de documenten, doorzoek het lichaam van Ghost en daarna Streloks schuilplaats in de Agroprom-onderwereld.
- Cordon. Praat met Guide bij de boerderijruïne. Is hij dood, dan staat dezelfde informatie op zijn pda.
- Agroprom. Ontmoet Doctor. Hij legt uit dat de Wish Granter een installatie is in een lab naast de Sarcofaag en geeft je de coördinaten van een bergplaats in Pripyat plus de sleutel.
- Pripyat. Hotel Polissya, kamer 26 op de eerste verdieping. Daar liggen de decoder, documenten en een SKAT-9M militair pak.
- De Sarcofaag. Neem op de bovenste verdieping niet de zuidelijke teleport, die leidt naar de Wish Granter. Ga noord, de ladder op, decoder op de deur. Decoderen duurt ongeveer dertig seconden, en al die tijd teleporteert Monolith achter je naar binnen.
Daarna volgt Lab X-19. Daar wachten zo'n achtentwintig Monolith-soldaten, en de deur naar de controlekamer gaat pas open als het elite-eskader dood is. Zes projectoren voeden het hologram van de Wish Granter, en de secundaire aanval van het mes sloopt er telkens een in één klap. Pyrogeists verschijnen pas nadat je de eerste projector beschadigt, dus haast is nergens voor nodig.
Een detail voor wie graag andermans plannen sloopt: de deur van de Sarcofaag gaat ook open als je er een uitgerust Gauss-geweer tegenaan laat vallen. Beide echte eindes zijn dus bereikbaar zonder Guide of Doctor ooit te spreken.
De twee echte eindes
In de controlekamer spreekt het C-Bewustzijn je toe. Het legt uit wat de Zone is, waarom het noosfeer-experiment plaatsvond en wie Strelok was, en biedt hem een plek aan. De keuze is simpel en onomkeerbaar.
Aannemen. Strelok gaat in een stasiscapsule liggen, de elektroden gaan erop, het deksel sluit. Slotscene: Doctor in de moerassen met zijn pseudohond, die zegt dat hij Strelok al lang niet heeft gezien. Dit einde geldt als niet-canon.
Weigeren. Je wordt naar buiten gegooid, op de daken en loopbruggen van de centrale, en dan begint wat spelers de teleportcarrousel noemen: vijftien portalen, ruim zeventig tegenstanders, waaronder een stuk of tien Gauss-scherpschutters en acht raketschutters. Een portaal zet je heel even in de bunker van Sidorovich. Het laatste brengt je in de zaal met de capsules van het C-Bewustzijn, die Strelok met een AKM-74/2U aan flarden schiet. Daarna ligt hij in een schoon veld, stijgt er een libelle op en is het merkteken van zijn arm verdwenen. Dit is de canon.
Het punt van geen terugkeer en wat je eerst doet
De harde grens is de overgang van het stadion van Pripyat naar de centrale. Naar binnen gaan via de hoofdpoort start een cutscene en zet je direct bij de uitgang van het level, zonder weg terug naar eerdere gebieden. Wil je het stadion zelf bekijken, gebruik dan een van de zijpoorten, dan blijft de cutscene uit.
Bij de centrale start een timer voor de emissie, en hier spreken de bronnen elkaar tegen: de locatiepagina noemt vijf minuten tot de Sarcofaag, terwijl de walkthrough van dezelfde wiki het over ongeveer tien minuten heeft met een waarschuwing bij zes minuten. Hoe dan ook is rondkijken er niet bij.
- De decoder. Het belangrijkste. Zonder dat ding zitten beide echte eindes op slot, en hij ligt in Pripyat, waar je in de hoofdmissie zo doorheen loopt zonder het hotel in te gaan.
- De bergplaats van Fang. Het unieke exoskelet PNB-4UZ en een Mama's Beads-artefact. De coördinaten komen van een willekeurig genoemde dode loner in de tunnels van Yantar als je X-16 verlaat. Mis je dat lichaam, dan mis je de bergplaats.
- Een geweer en munitie. Voorbij Pripyat zijn er geen handelaren meer. Het makkelijkste sluipschuttersgeweer haal je van Monolith-troepen in het Rode Woud.
- Anti-rad. De hele Sarcofaag straalt.
- Wil je het heersers-einde. Dan moeten Lukash en Voronin dood zijn voor je naar Pripyat vertrekt. Voor Lukash bestaat een opdracht, Voronin moet je zelf doden, waarmee Duty vijandig wordt.
Achievements en de console-uitgaven
Het origineel uit 2007 heeft geen enkele achievement. De 44 stuks kwamen met de Enhanced Edition en de consolebundel. Bijna geen daarvan hangt aan een specifiek einde: een gaat af als je überhaupt uitspeelt, een voor het bezoek aan de Wish Granter, een voor het gesprek met het C-Bewustzijn. De enige die een weigering vereist, is de ontmoeting met Sidorovich in zijn bunker tijdens de teleportcarrousel, want daar kom je anders niet.
De consolebundel hanteert dezelfde voorwaarden. Mods blijven daar beperkt tot texturen, modellen, geluid en video, scripts zijn uitgesloten, dus de functie met al die checks bleef ongemoeid. Wil je zien hoe de serie zulke splitsingen vandaag aanpakt, dan staan alle eindes van het tweede deel en de weg die A-Life aflegde van 2007 tot nu voor je klaar.
Bronnen
De voorwaarden van de valse eindes en hun volgorde: de functie sar_monolith_miracle in gamedata/scripts/xr_effects.script, nagetrokken in twee onafhankelijke kopieën van de spelbestanden, een en twee. De reputatiebanden: config/creatures/game_relations.ltx uit dezelfde bron.
Beschrijvingen van de eindes, de decoderroute, Lab X-19, de teleportcarrousel en het punt van geen terugkeer: de pagina over de eindes, de pagina over Lab X-19, de decoderpagina en de walkthrough-onderdelen van de serie-wiki. Het verschil over de emissietimer: de locatiepagina van de centrale tegenover de walkthrough van datzelfde level. De reputatiebug: de reputatiepagina.
Achievements en hun voorwaarden: de achievementlijst van de Enhanced Edition op Steam, app 2427410. Modbeperkingen op console: de pagina over Legends of the Zone.
